न हृदयमनुरुध्यते मनो वा प्रियसुखदुर्लभतामनित्यतां च । तदुभयमुपलक्षयन्निवाहं व्रतमिदमाजगरं शुचिश्चरामि ॥
na hṛdayamanurudhyate mano vā priyasukhadurlabhatāmanityatāṃ ca | tadubhayamupalakṣayannivāhaṃ vratamidamājagaraṃ śuciścarāmi ||
My heart and mind do not dwell on how hard dear pleasures are to get, nor on how fleeting they are; merely noting both: this python vow I practise, pure.
मेरा हृदय या मन न प्रिय सुखों की दुर्लभता पर अटकता है, न उनकी अनित्यता पर; मानो इन दोनों को बस देखते हुए: यह अजगर-व्रत मैं पवित्र होकर निभाता हूँ।
Meaning today and contextआज के लिए अर्थ और संदर्भ
We can notice that good things are rare and passing without brooding on it. Noticing without dwelling is a skill that eases craving and sadness alike.
हम देख सकते हैं कि अच्छी चीज़ें दुर्लभ और क्षणिक हैं, बिना उस पर कुढ़े। बिना अटके देखना एक कला है जो लालसा और उदासी दोनों को हल्का करती है।
Mahabharata 12.172.34: The sage says his heart and mind do not dwell on how rare dear pleasures are, or on how fleeting; he simply notes both.