Read › Mokshadharma ›

Mokshadharma 12.173.49

12.173.49 The jackal (Indra) to Kashyapa

संतुष्टश्चाप्रमत्तश्च यज्ञदानतपोरतिः । ज्ञेयज्ञाता भवेयं वै वर्ज्यवर्जयिता तथा ॥

saṃtuṣṭaścāpramattaśca yajñadānataporatiḥ | jñeyajñātā bhaveyaṃ vai varjyavarjayitā tathā ||

Then I would be content and heedful, delighting in sacrifice, giving and austerity; I would know what is to be known and avoid what is to be avoided.

तब मैं संतुष्ट और सावधान रहूँ, यज्ञ, दान और तप में रुचि रखूँ; जो जानने योग्य है उसे जानूँ और जो त्यागने योग्य है उसे त्यागूँ।

Meaning today and contextआज के लिए अर्थ और संदर्भ

This is a picture of a well-lived human life: contentment, attentiveness, generosity, discipline, and knowing what to pursue and what to leave alone. It is open to us now.

यह अच्छी तरह जिए गए मनुष्य जीवन का चित्र है: संतोष, सजगता, उदारता, अनुशासन, और यह जानना कि किसके पीछे जाना है और किसे छोड़ना है। यह हमारे लिए अभी उपलब्ध है।

Mahabharata 12.173.49: Indra, disguised as a jackal, speaks to the despairing sage Kashyapa says how he would live if he were human again.

Read in context Ask Antah Saarthi